Bella i Sebastian

Adaptacja powieści Cécile Aubry.

Życie mieszkańców oddalonej od reszty świata alpejskiej wioski na francusko-szwajcarskim pograniczu nie jest spokojne. Jest rok 1943, czasy hitlerowskiej okupacji. Wojna w całej pełni, z kłopotami w zaopatrzeniu i codziennym życiem blisko natury, w trudnych warunkach. Trudno znaleźć Sebastianowi miejsce w świecie, gdzie dorośli zaabsorbowani są własnymi sprawami. Tym bardziej, że chłopiec jest sierotą, nie ma kolegów, nie chodzi do szkoły. Przybrani opiekunowie: dziadek i siostra Angelina są dla niego dobrzy, ale obraz wyobcowania dziecka jest przejmujący. Chłopczyk jest przekonany, że jego mama już niedługo się do niego odezwie i zabierze do siebie.
Wokół wioski grasuje groźna Bestia. Atakuje stada owiec i jest niebezpieczna także dla ludzi. Ale mieszkańcy Saint-Martin wydają wyrok: trzeba ją schwytać, aby już więcej nie wyrządzała szkód. Tylko Sebastian nie wierzy w złą Bestię, bo wcześniej poznał jej tajemnicę. Mały chłopiec robi wszystko, co może, aby nie doszło do dramatycznej konfrontacji.
Nie omijają Sebastiana także inne poważne i trudne sprawy dorosłych. Zaczyna orientować się, że mieszkający po sąsiedzku lekarz Guillaume jako członek ruchu oporu pomaga obcym ludziom, przeprowadzając ich górskimi szlakami do bezpiecznej Szwajcarii. Dorośli nie są zadowoleni z wiedzy ośmiolatka, która może na wszystkich sprowadzić katastrofę, ale przekonają się wkrótce, że pomoc chłopca – i nie tylko jego – okaże się niezastąpiona.
Akcja powieści rozgrywa się w imponującej scenerii alpejskiego krajobrazu, w którym ważną rolę odgrywa bezkresna przestrzeń, dodająca narracji rozmachu i szerokiego oddechu. Opisy przyrody nie są w najmniejszym stopniu nużące, wręcz przeciwnie, bardzo wzbogacają książkę pod względem literackim. Autor nie pomija także groźnego i okrutnego majestatu gór, dającego się we znaki szczególnie w zimie. Również sylwetki bohaterów książki są wiarygodne i ciekawie nakreślone, zwłaszcza postaci dziecięce: Sebastiana i małej dziewczynki Esther. Zwraca uwagę Peter Braun, archetyp „dobrego Niemca”.
Bardzo dużo walorów wychowawczych ma ta wspaniale opowiedziana historia przyjaźni Sebastiana i zdziczałego psa. Będzie ona z pewnością interesująca dla starszych dzieci i młodzieży. Czytelnicy z zapartym tchem będą śledzić, jak chłopiec i pies powoli oswajają się nawzajem, nabierają do siebie zaufania. Bella odwdzięcza się, jak potrafi najlepiej, to samica owczarka o niezwykłej inteligencji i instynkcie. Jest bez reszty oddana swojemu małemu opiekunowi. Chłopiec nie jest już sam, zyskał towarzysza zabaw, ale uczy się także, że musi za przyjaźń z psem zapłacić pewną cenę – i czyni to bez wahania. Więzi łączące chłopca z psem są niezwykłe. Choć historia toczy się w trudnych i mrocznych czasach, „Bella i Sebastian” budzi optymizm i wiarę w ludzi, ale także inspiruje do zastanowienia się nad ceną zaufania, sensem poświęcenia się dla drugiego człowieka, a nawet – nad istotą dobra i zła.